การเพาะบ่มหัวใจและคุณลักษณะที่ดีจะส่งผลลึกซึ้งสู่คุณลักษณะที่ดีของเรา ในการบรรลุถึงเป้าหมายที่ไม่ใช่เพื่อวัตถุอย่างแน่นอน
ซึ่งนั่นเป็นการเตรียมความสำเร็จ    และ  ความสุขในชีวิตอย่างไม่มีที่สิ้นสุด     ความมุ่งหมายพื้นฐานของชีวิต  มีอยู่สามสิ่งซึ่งเป็นรากของ
ความมุ่งหมายทั้งมวลนั่นก็คือ ประการแรก การกลายเป็นคนที่มีคุณลักษณะที่ดี   และ เป็นผู้ใหญ่ ซึ่งสามารถควบคุมตนเอง  และ พัฒนา
ความสามารถไปสู่การให้ความรักได้ ประการที่สอง   คือ  ความมุ่งหมายที่จะสร้างครอบครัวที่มีความสมบูรณ์พูนสุข และ  มีประสบการณ์
ทางจริยธรรม และความสัมพันธ์แห่งรักซึ่งเป็นผลมาจากชีวิตครอบครัว  ประการที่สาม  คือ ใช้ความสามารถในการสร้างสรรค์ของเราเพื่อ
สร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้แก่สังคมจริยธรรม ศูนย์กลางที่ชี้นำความมุ่งหมายทั้งสามสิ่งเหล่านี้    ก็คือความรักที่แท้จริงนั่นเองแก่นของนิสัย
มนุษย์คือหัวใจ    ซึ่งเป็นแรงผลักดันต่อสัมพันธภาพ  และ การเรียกร้องต่อความชอบธรรม   เพราะฉะนั้นห้วงแรกของการศึกษาควรจะเป็น
การช่วยให้นักเรียนนักศึกษา  ได้พัฒนาคุณลักษณะที่ดี   ให้เป็นผู้ใหญ่โดยผ่านการเพาะบ่มหัวใจห้วงที่สองของการศึกษา  ควรจะ เป็นการ
ส่งเสริมความสามารถเพื่อสร้างสัมพันธภาพที่แท้จริง    โดยการมีศูนย์กลางที่ความรักที่แท้จริง    โดยผ่านความเข้าใจระหว่างนิสัยที่ถูกต้อง
เหมาะสม  และ ไม่เหมาะในความสัมพันธ์ของมนุษย์    ห้วงที่สามของการศึกษา  ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการศึกษาสมัยใหม่   นั่นคือจะต้อง
แนะแนวทางสู่การเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในความรู้   และ   มีความชำนาญเฉพาะทางซึ่งสัมพันธ์     กับการเตรียมตัวสู่การประกอบอาชีพ
ห้วงของการศึกษาทั้งสามห้วงนี้ได้สร้างรูปแบบทรงปีรามิดขึ้นมาโดยมีพื้นฐานบนการเพาะบ่มหัวใจ

         อย่างไรก็ตามการศึกษาสมัยใหม่ได้สร้างรูปทรงปีรามิดกลับหัวขึ้นมาโดยเน้นที่การเร่งให้การศึกษาเกี่ยวกับเทคโนโลยี  และ ข่าวสาร
ในขณะที่กำลังปฏิเสธห้วงของการศึกษาห้วงอื่น ๆ   ความสมดุลย์ที่เข้าไปใกล้การศึกษานั้น   ได้ให้โอกาสกับการเพาะบ่มของหัวใจก่อนเป็น
อันดับแรก  และ การศึกษาก็เป็นบรรทัดฐานด้วยเหตุที่เป็นพื้นฐานสำหรับความเข้าใจทางปัญญา และ การรับรู้ทางร่างกายครอบครัวในฐานะ
ที่เป็นโรงเรียนแห่งความรัก สิ่งสำคัญของคุณลักษณะที่ดีของเด็กนั้นคือความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่น ซึ่งนั่นก็คือการปฏิบัติ
ความรักที่แท้จริง   ความรักที่แท้จริง  หมายถึง  การมีชีวิตเพื่อผู้อื่นโดยไม่คำนึงถึงผลตอบแทนเมื่อคุณสมบัติของความรักนี้ได้ถูกใช้ประโยชน์
ในความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง     นั่นเป็นการนำไปสู่การละเว้นการมีเพศสัมพันธ์ก่อนการแต่งงานโดยอัตโนมัติ    และ มีความซื่อสัตย์ใน
การแต่งงาน   คนที่ได้รับแรงผลักดันจากความรักซึ่งมีพื้นฐานบนศีลธรรมเขาจะปฏิบัติความรักด้วยความสัมพันธ์ที่ยืนยาว  ด้วยการเอาใจใส่
ต่อคนรักเสมอ  และ ไม่เคยเสี่ยงพนันด้วยความสมบูรณ์ของตนเอง   หรือเป้าหมายในอนาคต  หรือความซื่อสัตย์ของตนเองมนุษย์ได้รู้จักกับ
ความรักที่แท้จริงได้โดยการมีประสบกาณ์กับสิ่งที่เขาได้พบมาเช่นสี่ห้วงหัวใจของความรัก ห้วงแรกคือการพัฒนาไปสู่หัวใจที่กตัญญูต่อพ่อแม่
ของเขาโดยการตอบแทนความรักที่เสียสละอย่างไม่มีเงื่อนไขของพ่อแม่   ห้วงที่สองคือหัวใจของความรักแบบเพื่อน  และ  มิตรภาพระหว่าง
พี่น้อง  หรือเพื่อน     ห้วงที่สามคือหัวใจของความรักแบบสามีภรรยา  และ ห้วงที่สี่คือหัวใจของความรักอย่างไม่มีเงื่อนไขของพ่อแม่ที่มีให้ลูก
ด้วยการทำให้   ห้วงหัวใจทั้งสี่เป็นจริงขึ้นมา คน ๆ   นั้นจะกลายเป็นชาย  หรือหญิงที่มีคุณลักษณะที่ดี  และ เป็นตัวตนของความรักที่แท้จริง
เพราะฉะนั้นครอบครัวจึงเป็นพื้นฐานสำหรับความสุขชีวิตและอุดมคติของมนุษย์